เกม เลบันเต พบ เอลเช่ นัดนี้ เป็นหนึ่งในแมตช์ที่ผมดูไปแล้วต้องหยุดย้อนภาพหลายครั้ง ไม่ใช่เพราะจังหวะสวยงามระดับโลก แต่เพราะมันเป็นเกมที่เต็มไปด้วย “อารมณ์ฟุตบอลแท้ๆ” เกมที่ไม่มีใครยอมใคร และตัดสินกันจริงๆ ในช่วงเวลาที่หลายคนคิดว่ามันควรจบไปแล้ว ผลการแข่งขัน 3-2 อาจดูเหมือนสกอร์ธรรมดา แต่ถ้าดูทั้ง 90 นาที บอกได้เลยว่านี่คือเกมที่ความผิดพลาด ความกล้า และความเชื่อมั่น มันปะทะกันตลอดทั้งเกม ครึ่งแรก เอลเช่เล่นแบบรู้หน้าที่ เลบันเตยังหาจังหวะตัวเองไม่เจอ ภาพรวมครึ่งแรก ผมมองว่าเอลเช่ทำการบ้านมาดีมาก พวกเขาไม่ได้พยายามครองบอลเพื่อความสวยงาม แต่เลือกจังหวะเข้าทำที่ชัดเจน เน้นเกมริมเส้น และใช้ความเร็วของตัวรุกกดดันแนวรับเลบันเตตลอด ประตูขึ้นนำ 1-0 ในนาทีที่ 11 จาก อัลบาโร โรดริเกซ คือรางวัลของทีมที่ตัดสินใจเร็วกว่า เลบันเตเองก็มีโอกาส แต่ปัญหาคือจังหวะสุดท้ายยังไม่เด็ดพอ ยิงติดบล็อก เสียจังหวะ หรือเลือกจ่ายในเวลาที่ควรยิง ครึ่งแรกจบด้วยความรู้สึกว่า ถ้าเอลเช่ยังรักษาระเบียบเกมรับแบบนี้ได้ เลบันเตจะเจองานยากแน่นอน ครึ่งหลัง เลบันเตเลือกเสี่ยง และความเสี่ยงนั้นได้ผล สิ่งที่ผมชอบมากในเกม เลบันเต พบ เอลเช่ คือการเปลี่ยนแนวคิดหลังพักครึ่ง เลบันเตดันไลน์สูงขึ้น กล้าเติมแบ็ก กล้าเปิดบอลเข้าเขตโทษมากขึ้น และเล่นบอลจังหวะเดียวให้เร็วกว่าเดิม ประตูตีเสมอ 1-1 ในนาทีที่ 50 ทำให้โมเมนตัมเกมเปลี่ยนทันที หลังจากนั้นเลบันเตเริ่มคุมพื้นที่แดนกลางได้ดีขึ้น และกดดันเอลเช่จนต้องถอยต่ำโดยอัตโนมัติ ประตูแซงนำ 2-1 จากลูกตั้งเตะเป็นจุดที่สะท้อนชัดว่า เลบันเตเตรียมแผนมาเพื่อเกมลักษณะนี้ พวกเขารู้ว่าการเจาะจากโอเพ่นเพลย์ไม่ง่าย และเลือกใช้ลูกนิ่งเป็นอาวุธหลัก ช่วงท้ายเกม จากความโล่งใจ สู่ความโกลาหล และจุดจบที่โหดร้าย ถ้าเกมนี้จบแค่ 2-1 มันอาจเป็นเกมที่ดี แต่ไม่ใช่เกมที่คนพูดถึงเยอะ สิ่งที่ทำให้ เลบันเต พบ เอลเช่ กลายเป็นเกมที่น่าจดจำ คือช่วงทดเวลาบาดเจ็บ เอลเช่มาตีเสมอ 2-2 ในนาที 90+2 และตอนนั้นผมเชื่อว่าหลายคนเริ่มคิดว่าเกมมันจบแล้วจริงๆ แต่เลบันเตไม่คิดแบบนั้น พวกเขายังบุกต่อ ยังเปิดบอลเข้าไปในกรอบเขตโทษแบบไม่ลังเล นาที 90+6 ลูกเตะมุมกลายเป็นประตูชัยจาก อลัน มัตตูร์โร จังหวะนั้นคือบทสรุปของทั้งเกม ทุกอย่างที่สะสมมาตลอด 90 นาที ถูกตัดสินในลูกโหม่งเพียงครั้งเดียว มุมมองส่วนตัว เกมนี้บอกอะไรเรา สำหรับผม เกมนี้สอนชัดว่า ฟุตบอลไม่ใช่แค่เรื่องแท็กติก แต่เป็นเรื่องของสภาพจิตใจ เลบันเตอาจไม่ได้เล่นเนียนตลอดเกม แต่พวกเขาไม่หยุดเชื่อในแผนของตัวเอง ส่วนเอลเช่เล่นดีมาก แต่พลาดตรงการปิดเกมไม่ลง เลบันเต พบ เอลเช่ จึงเป็นเกมที่ไม่ได้ชนะด้วยชื่อชั้น แต่ชนะด้วยความดื้อ ความกล้า และการไม่ยอมแพ้จนวินาทีสุดท้าย บทสรุปในแบบครีเอเตอร์ นี่คือแมตช์ที่เหมาะกับการเอาไปเล่าต่อ ถกต่อ และวิเคราะห์ต่อในกลุ่มแฟนบอล เพราะมันมีครบทั้งจังหวะพีค จุดเปลี่ยน และบทเรียนฟุตบอลแบบชัดเจน รูปภาพปก 1 มาจาก Levante UD :|: รูปภาพปกที่ 1 รูปภาพประกอบ 1 มาจาก Levante UD :|: รูปภาพประกอบที่ 1 รูปภาพประกอบ 2 มาจาก Levante UD :|: รูปภาพประกอบที่ 2 รูปภาพประกอบ 3 มาจาก Levante UD :|: รูปภาพประกอบที่ 3 รูปภาพประกอบ 4 มาจาก Levante UD :|: รูปภาพประกอบที่ 4 ส่องนักบอลตัวเต็ง ดูสดระเบิดแมทช์สุดมันส์บน App TrueID โหลดฟรี !
